Glory

erkan ogur’un -her zamanki gibi- muhte$em yorumladigi turku.
oykusu $oyledir:
elazig’in koca mustafa pa$a mahallesinde oturan bekir hoca’nin genc ve guzel bir e$i vardir. bekir hoca harput’ta namusu ve iyiligiyle taninan bi ki$ilik tabi bu arada. karisi ise gencliginden olacak, kom$ularindan soylu bir ailenin oglu yaki$ikli mamo$ ile ili$ki kuracak kadar toydur.

mamo$’la bekir hoca’nin karisi arasindaki ili$ki giderek alevlenir, etraf da bunun farkina varmaya ba$lar. amma ve lakin bu ikisi olaylardan habersizdir. firsat buldukca bulu$ur, konu$up sevi$irler. bekir hoca ise bunun nereye varacaginin hesabini yapmaktadir.

bir gun karisina harput’a gidecegini ve ak$am donmeyecegini soyler bekir hoca. bunu firsat bilen kadin mamo$ u eve davet eder. er icer eglenirler. ama tabii bekir hoca’nin harput’a gittigi filan yoktur. karanlik bastirinca eve gelir, kendi anahtariyla kapiyi acar, bunlarin bulundugu odaya girer. girer girmez de tabancasini ate$ler mamo$’u kalbinden karisini da agzindan vurarak oldurur, sonra da gider zabitaya teslim olur. adil bir heyetin eve gelip olayi yerinde incelemeisnden sonra duru$ma sonunda bekir hoca beraat eder. (o zamanlar oyleymi$)

sozlerini de yazalim ki eksik kalmasin
pencereden bir da$ geldi
ben sandim ki mamo$geldi
uyan mamo$, uyan, uyan
ba$imiza ne i$ geldi

penceresi ye$il yaprak
mamo$ giyer kara kalpak
kor olasin bekir hoca
yatagimiz kara toprak…

alıntı : ek$isozluk